ایران باستان را می توان مهد کتاب دنیا دانست و کتاب شناسنامه ایرانیان است اما آمارهای جهانی نشان می دهد که اگرچه كشورهای درحال توسعه نزدیك به 80درصد جمعیت جهان را تشكیل می دهند، اما كمتر از 30درصد كتابهای مصرفی جهان را تولید می كنند و كمتر از این نسبت نیز به كتابخوانی مشغول هستند، این در شرایطی است كه كشورهای پیشرفته یا توسعه یافته كه حدود 20درصد جمعیت جهان را تشكیل می دهند، 70درصد كتابهای مصرفی جهان را تولید می كنند. كشورهای اروپایی حدود 15درصد جمعیت جهان را در خود جای داده اند، اما بیشتر از نصف كتابهای مصرفی جهان را تولید می کنند.

اروپا به ازای هر یك میلیون نفر جمعیت خود، 802عنوان كتاب منتشر می کند، اما در قاره آسیا در همین سال به ازای هر یك میلیون نفر آسیایی 70عنوان و در قاره آفریقا به ازای هر یك میلیون نفر آفریقایی فقط 20عنوان كتاب منتشر می شود. مشكل كتاب در جهان سوم، تنها به كمبود تولید و نشر كتاب محدود نمی شود، مشكل اساسی این است كه حتی اگر كتاب های زیادی هم در این كشورها منتشر شود، میزان افراد استفاده كننده از این كتابها (كتابخوان ها) بسیار پایین است.

در ایران در خوشبینانه ترین حالت جمع تیراژ همه روزنامه های منتشر شده از 5/2 میلیون روزنامه تجاوز نمی كند در صورتی كه تیراژ فقط یكی از روزنامه های ژاپن (آساهی) حدود 20 میلیون نسخه است.

 بنا بر آنچه گذشت، ما به یک انقلاب کتاب نیاز داریم. انقلابی که دست کم ما را به روزگار نه چندان دور گذشته برگرداند که بهترین هدیه ها کتاب بود، وصد حیف که ندانستیم کدام جریان خزنده، در فرهنگ کتاب خوانی ما نفوذ کرده که "هدیه کتاب" را که از نشانه های جوامع مترقی و فرهیخته است، به ظرافت تمام، نوعی بدهنجاری در اسلوب هدیه دادن ما جا داده است. امروز در  روز کتاب و کتابخوانی و بنا بر سنت کهن ایرانی کتابی به رسم یادبود و گرامی داشتن این روز ملی ایرانیان هدیه دهیم تا همگی به عنوان یک ایرانی با نگاهی به کارنامه زندگی خود بیندیشد که

بر اساس گزارش جدید صندوق بین المللی پول ، ایران رتبه اول را در آمار مهاجرت نخبگان از میان 91 کشور در حال توسعه یا توسعه نیافته دنیا کسب کرده است.

صندوق بین‌المللی پول در این مورد گزارش داده است که سالانه حدود 180 هزار ایرانی تحصیلکرده به امید زندگی و یافتن موقعیت های شغلی بهتر از کشور خارج می‌شوند . این صندوق بین المللی در گزارش خود می افزاید که رقم خروج حدود 180 هزار نخبه تحصیلکرده از ایران، به معنی خروج سالانه 50 میلیارد دلار ارز از کشور است.

طبق این آمار هم‌اکنون بیش از 250 هزار مهندس و پزشک ایرانی و بیش از 170 هزار ایرانی با تحصیلات عالیه در آمریکا زندگی می‌کنند و طبق آمار رسمی اداره گذرنامه، در سال 87 روزانه 3/2 نفر با مدرک دکترا، 15 نفر با مدرک کارشناسی ارشد، و 5475 نفر با مدرک کارشناسی از کشور مهاجرت کرده اند.

این آمارها ی تکان دهنده -که واقعا فاجعه آمیز است - باید خواب را از چشم مدیران دولتی و مسئولان عالی رتبه کشور برباید و " هم وغم " آنها این باشد که با برنامه ریزی اصولی و ایجاد فضایی مناسب زندگی در کشور جلوی این روند بنیان بر افکن مهاجرت نخبگان را بگیرند و یا لااقل شیب صعودی مهاجرت نخبگان و تحصیلکردگان را کند کنند .

باید توجه داشت که مهاجرت هر نخبه تحصیلکرده از کشور به معنای بر باد دادن فرصت های توسعه ملی است و کشور را تبدیل به کارگاه مجانی تربیت نیروی انسانی متخصص برای کشورهای توسعه یافته دنیا می کند .

اگر آمار صندوق بین المللی پول درباره زیان 50 میلیارد دلاری فرار نخبگان از کشور درست باشد باید گفت که سالانه از روند مهاجرت نخبگان از کشور معادل درآمد فروش نفت، زیان مالی و اقتصادی متحمل می شویم .

                                                                                                         منبع: عصر ایران
 

خبر اول: منوچهر متکی قطع شبکه العالم، شبکه عربی زبان دولتی ایران را توسط عرب ست و نایل ست غیر قانونی دانست!

نظر: مگر پخش شبکه های ماهواره ای برای سایر کشور ها قانونی است؟ اگر قانونی است چرا در ایران ماهواره ممنوع است؟

خبر دوم: ضرغامی پس از انتصاب مجددش بر صدا و سیمای ایران گفت رسانه ها بی رحمانه دستگاه وی را نقد کنند!

نظر: جناب ضرغامی کنظور شما کدام رسانه است؟ مگر رسانه ای هم غیر از رسانه شما و دوستان وجود دارد؟ در ثانی مرجع رسیدگی به این نقدها و خدای ناکرده تخلفات بسیار احتمالی کجاست؟

آنجلا مرکل صدر اعظم آلمان در سالگرد فروریختن دیوار برلین و اتحاد دو آلمان اظهار داشت:

"منشا فرو ریختن این دیوار، عشق به آزادی بود."

به امید فروریختن همه دیوارهایی که میان انسانیت، اقوام، نژادها و مذاهب کشیده ایم.

آلفرد نوبل از جمله افراد معدودی بود که این شانس را داشت تا قبل ازمردن، آگهی وفاتش را بخواند! زمانی که برادرش لودویگ فوت شد، روزنامه‌ها اشتباهاً فکر کردند که نوبل معروف(مخترع دینامیت) مرده است. آلفرد وقتی صبح روزنامه ها را می‌خواند با دیدن آگهی صفحه اول، میخکوب شد:
"آلفرد نوبل، دلال مرگ ومخترع مر‌گ آور ترین سلاح بشری مرد!"
 آلفرد، خیلی ناراحت شد. با خود فکر کرد: آیا خوب است که من را پس از مرگ این گونه بشناسند؟ سریع وصیت نامه‌اش را آورد. جمله‌های بسیاری را خط زد و اصلاح کرد.پیشنهاد کرد ثروتش صرف جایزه‌ای برای صلح و پیشرفت‌های صلح آمیز شود. امروزه نوبل را نه به نام دینامیت، بلکه به نام مبدع جایزه صلح نوبل،جایزه‌های فیزیک و شیمی نوبل و ... می‌شناسیم. او امروز، هویت دیگری دارد. 

 یک تصمیم، برای تغییر یک سرنوشت کافی است

شبکه رسانه‌های جمعی در چین بسیار گسترده و فعال است. اما این شبکه به رغم تنوع ظاهری، بسیار یکنواخت و محدود است. به گفته‌ی "گزارشگران بدون مرز"، در کنار چین، دولت‌های سوریه و کوبا ویتنام کره شمالی و ایران نیز با شبکه اینترنت دشمنی دارند.

با بیش از ۲۰۰۰ روزنامه، حدود ۸۰۰۰ مجله، صدها ایستگاه رادیو و تلویزیونی، جمهوری خلق چین یکی از غول‌های رسانه‌ای در سطح جهان است، اما این دورنما سخت فریبنده است. دفتر تبلیغات حزب کمونیست چین، بر تمام انتشارات نظارت کامل دارد و ایستگاه‌های رادیویی و تلویزیونی دولتی هستند.

سانسور به طور روزمره در کشور اعمال می‌شود. حدود ۴۰ هزار کارمند بر شبکه‌ی اینترنت نظارت می‌کنند و ارتباط کاربران را با تارنماهای "نامطلوب" قطع می‌کنند. کافه‌های اینترنتی باید مشخصات کاربران را تا ۶۰ روز نگهداری کنند. اگر کسی جرأت کند و به دنبال مفاهیمی "خطرناک" مانند "دیکتاتوری"، "تبت" و "دموکراسی" برود، سروکارش با زندان و شکنجه است. بنا به برآوردهای آماری، در چین بیش از ۲۲۸ میلیون نفر به شبکه اینترنت وصل هستند. شرکت‌های بزرگی مانند یاهو و گوگل از این فرصت کمال بهره را می‌برند، اما خدمات خود را تنها به دولت عرضه می‌کنند.

یگان‌های ویژه در شکار کاربران اینترنت

بنا به گزارش سازمان "گزارشگران بدون مرز" بسیاری از دولت‌ها با اینترنت سر دشمنی دارند. برای نمونه در ویتنام یگان‌های ویژه‌ای برای جلوگیری از "جنایتکاران کامپیوتری" فعال‌اند، و منظور مخالفان دولت و فعالان حقوق بشر هستند. سیستم مشابهی نیز برای کنترل دسترسی به اینترنت در سوریه تشکیل شده است.

در کره شمالی سانسور اینترنتی وجود ندارد، به این دلیل ساده که در این کشور از اینترنت خبری نیست. تنها عده‌ای از مأموران وفادار به دولت به اینترنت دسترسی دارند. همه رسانه‌های جمعی در این کشور زیر مراقبت دایمی نهادهای کنترل دولتی قرار دارند. به عقیده سازمان "گزارشگران بدون مرز" کره شمالی در سراسر جهان از نظر آزادی بیان، در آخرین رده‌ها قرار گرفته است.

در کوبا نیز تنها توریست‌ها و شمار اندکی از شهروندان وفادار به دولت از ارتباط اینترنتی برخوردار هستند. در ونزوئلا به تازگی دولت با دستاویز "دموکراتیزه کردن رسانه‌های جمعی" تعداد ۳۴ ایستگاه رادیویی را به صورت فله‌ای توقیف کرده است.

حفظ نظام جمهوري اسلامي ايران از اداي نماز واجب‌تر است

منبع

عبادت پر روزه داشتن و نماز خواندن نیست ، و همانا عبادت پر اندیشه کردن در امر خداست .

تحف العقول ، ص (۴۶۶)

چند سالیست روز 29 اکتبر - 7 آبان ماه به عنوان روز ((جهانی)) کورش کبیر در نظر گرفته شده است .
۷ آبان ماه مطابق با بيست و نهم اكتبر روز جهاني كوروش (سايرس دي) نام گذاري شده است كه از دير باز پارسيان، دوستداران حقوق بشر و هواداران اداره جهان به صورت ملل مشترك المنافع آن را گرامي مي دارند و رعايت مي كنند.
اين روز به مناسبت تكميل تصرف امپراتوري بابل به دست ارتش ايران (اكتبر سال ۵۳۹ پيش از ميلاد) و پايان دوران ستمگري در دنياي باستان برقرار شده است . ۲۵۴۴ سال پيش در همين ماه اعلاميه تاريخي كوروش بزرگ در زمينه حقوق افراد و ملل انتشار يافته بود كه نخستين سنگ بناي يك دولت مشترك المنافع جهاني و هر سازمان بين المللي بشمار مي آيد.

این روز هرساله در کشورهای گوناگون به عنوان ستایش کورش به جهت ایجاد تحول در زمینه حقوق بشر جشن گرفته می شود.

در هشتمین رده‌بندی جهانی آزادی مطبوعات که از سوی سازمان گزارشگران بدون مرز منتشر شده است، ایران در میان ۱۷۵ کشور، در رده ۱۷۲ قرار گرفته است.
در این گزارش که سه‌شنبه منتشر شده، آزادی مطبوعات در ایران تنها از سه کشور ترکمنستان، کره‌شمالی و اریتره در وضعیت بهتری قرار دارد.
ترکمنستان، کره شمالی و اریتره از سوی سازمان گزارشگران بدون مرز به عنوان «کشور‌های جهنمی» برای آزادی مطبوعات معرفی شده‌اند.

رده‌بندی جهانی آزادی مطبوعات در جهان، همچون هفت سال گذشته از سوی گزارشگران بدون مرز با همکاری صدها تن از روزنامه‌نگاران و کارشناسان رسانه‌ها تهیه شده و انتشار یافته است.
جدول رده‌بندی جهانی آزادی مطبوعات، محدوده زمانی ١٠ شهریور ١٣٨٧ (اول سپتامبر ٢٠٠٨) تا ١٠ شهریور ١٣٨٨ (اول سپتامبر ٢٠٠٩) را در بر می‌گیرد.

در ۱۰ سال گذشته در ایران حدود ۳۲۰ نشریه تعطیل شده اند! این آمار در کشور فرانسه ۰ و در آلمان ۰ می باشد در ضمن کشورهای سوئد و دانمارک و انگلستان و آمریکا نیز با ۰ نشریه تعطیل شده در این مدت از رقیبان سرسخت این کشورها می باشند.