30 سال پیش مردم ایران در اندیشه آزادی و منع تجاوز با حرکتی مردمی کاخ های سلطنت را فروریختند تا دموکراسی و حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش را نهادینه کنند تا افرادی خودشیفته که خود را عقل کل در جهان می دانند و به بهانه حمایت از حقوق مردم، با تجاور به حقوق آن ها، انسانیت را از بین ببرند و بر مردم ظلم و ستم روا می دارند، مبارزه کنند. مردم ایران پس از سقوط نظام شاهنشاهی که نتیجه انقلاب نرم ملت بی دفاع در برابر نظام دیکتاتوری تا دندان مسلح بود در پاسخ به پیام رهبر انقلاب در آخرین جمعه ماه رمضان به خیابان ریختند تا پیام قیام در برابر ظلم را به گوش دیکتاتورها و مستبدان جهان برسانند و به ملت های دربند بگویند تنها ندای آزادی است که بر رعد مسلسل پیروز است و ایمان به هدف و تداوم در حرکت، پیروزی را به ارمغان می آورد. آری فلسفه روز قدس جنگ نبوده و نیست، بلكه جنگ ستیزیست. پیام روز قدس نژاد پرستی و تمامیت خواهی نبوده و نیست، بلكه آزادیست، آزادی آنانی كه زور ندارند، زر ندارند و دروغ و تزویر و ریا را محكوم می كنند. ملت ایران در طول تاریخ نشان داده اند که هرگز جنگ طلب نبوده اند بلکه همواره قربانی جنگ طلبی های دیکتاتورهای جهان یا بی خردی حکام ایران بوده اند.

روز قدس امسال را با شکوه تر از همیشه بجا می آوریم، تا همه بدانند که تجاوز بد است، هر کجای جهان و توسط هر کس که باشد، به زمین باشد، به مال باشد، به اعتقادات و اندیشه های مخالف باشد و یا به ناموس! امسال ملتی به قدمت تمدن، از دنیا و خصوصا ملت فلسطین که نه تنها طعم تلخ تجاوز را چشیده اند بلکه همواره و همه ساله مورد توجه ویژه مردم و دولت ها نیز بوده اند، دعوت می کند که درهمبستگی با ما، سبز بیندیشند و بجای ندای مرگ ندای صلح سردهند.
پیاممان در روز قدس این است: تجاوز ممنوع !

اخیراً شهرداری بوشهر اقدام به ساخت سرعت گیرهای متعددی در سطح شهر کرده است که نه تنها فضای شهر را زشت کرده، باعث شده است رانندگان در پی هر سرعت گیر نفرینی نثار مسئولین کنند.

شهرداری اقدام به ساخت سرعت گیرهای با مهندسی نوین کرده است و با رنگ آمیزی آن به تزیین شهر پرداخته است.  سرعت گیرهای جدید گرچه دارای عرض وسیع تری هستند و به نظر می رسد بالاخره شیوه مدیریت آزمون و خطایی جایی نتیجه داده است اما باید خاطر نشان کرد اولا در میزان صدمه ای که به وسایل نقلیه وارد می کند چندان تأثیری ندارد و ثانیاً مشکل ما عرض کم یا زیاد آن نیست بلکه نفس وجودی آن است. بهتر است بجای یادگیری شیوه سرعت گیر سازی و الگو قرار دادن شیراز، روی زیر ساخت ها کار شود و شهرداری بجای الگو قرار دادن شهرداری ناکارآمد شیراز، برلین را الگو قرار دهد که حتی اقدام به جمع آوری چراغ های راهنمایی کردند تا مردم راحت تر باشند و آرامش را به رانندگان و عابران پیاده هدیه دهد. بهتر آن است که هزینه ها بجای آنکه در کارهای موقتی صرف شود در حیطه آموزش و طولانی مدت سرمایه گذاری شود تا خیابان های ما به رانندگان و عابران پیاده با هم آرامش دهد. ضمن آنکه به دلیل وجود سرعت گیرهای زیاد در سطح شهر، این استراتژی کارایی خود را از دست داده است؛ شاید اگر در هر خیابان یک یا دو سرعت گیر وجود داشت ماشین ها رعایت می کردند تا به ماشین خود آسیب کمتری برسانند اما وقتی در هر خیابان چند سرعت گیر، چندین چاله و چندین سرپوش فاضلاب که 20 سانتی متر از سطح آسفالت بالا یا پایین تر است و برش های آسفالت رها شده و خاک های ریخته شده در خیابان  باشد ، انگیزه ای برای رعایت کردن وجود ندارد و فرض هر راننده ای آن است که خیابان های شهر ایمن نیست و پس از مدتی باید برای عرض ادب خدمت جلوبندی کاران رسید و چند روز زود تر و دیرتر چندان اهمیتی ندارد.

تا زمانی که قانون های غیر کارشناسی بر جامعه حاکم باشد، آموزش شهروندان بی اهمیت تلقی گردد و مدیریت اجرایی همکاری با شهروندان به مانع تراشی سوق داشته باشد نمی توان انتظار داشت این مشکلات حل شود حتی اگر در خیابان ها دیوار بکشید. شاید برای نمونه از خیابان عاشوری بتوان یاد کرد که با نیم نگاهی به موانعی که با هزینه های کلان در وسط خیابان کاشته اید می توان این نکته را برداشت کرد که ایجاد مانه بدون فرهنگ سازی کاری عبث است.

در این موارد اولین پاسخ مسئولین آن است که مردم رعایت نمی کنند و من هم با شما موافقم اما تا کنون چند بار تلاش کرده اید به مردم آموزش دهید و به آن ها نزدیک شوید، مدیران ما از آنجا که تمایل به بازدهی زود هنگام دارند تا در دوره مدیریتی خود کارنامه روشنی بجا گذارند از برنامه های طولانی مدت گریزانند و از آنجا که فرهنگ سازی پروسه ای طولانی است مدیران علاقه ای به اجرای آن ندارند.

نکته دیگر آنکه در سال 88 بودجه ساخت سرعت گیر توسط شورای اسلامی شهر بوشهر از بودجه پیشنهادی شهرداری حذف گردید و این به معنای آن است که ساخت سرعت گیر باید از دستور کار شهرداری خارج شود اما ظاهراً شهرداری تنها شکل قضیه را تغییر داده است و بجای سرعت گیرهای پلاستیکی، به ساخت سرعت گیرهای آسفالتی روی آورده که نیازی به بودجه ندارد و این به معنای دور زدن تصمیمات شورای شهر است که البته این نقد نیز به اعضای شورای شهر وارد است که چرا تصمیماتشان آنقدر موسع است که به راحتی می توان از آن تخلف کرد و دیگر آنکه نظارتشان آنقدر ضعیف است که شهرداری با دلی آسوده کار خود را انجام می دهد.

در پایان باید گفت معنی سرعت گیر ۲ جمله بیش نیست:

۱. مردم نمیفهمند پس جلوی آن ها را می گیریم!

۲.ما (مسئولین) در آموزش ناتوانیم پس مانع می سازیم!

ترجیح می دهم با کفشهایم در خیابان راه بروم و به خدا فکر کنم تا این که در مسجد بنشینم و به کفشهایم فکر کنم ..

                              دکتر شریعتی

برای دیدن عکسی نادر از دکتر شریعتی اینجا را کلیک کنید

بعد از ۳ ماه دوری از وب دوباره اومدم و متاسفانه بنا به دلایلی برخی از مطالب گذشته را پاک کردم! امیدوارم این مشکلات دوباره پیش نیاد.